بد ، خیلی بد...نفرت محض...حس سرد غربت...خستگی...حس سخت تنهایی(..)بعد از گم شدن...منتظر مثل یک درخت خشکیده در انتظار بهار!...مکث...تکرار و تکرار و تکرار.............................. امیدوارم این نیز بگذرد!

امروز می خوام یک سوال جدید بپرسم.....سوالی که می دونم با خوندن عبارات بالا اصلآ انتظارش رو نمی کشید!!دیروز به ذهنم رسید...خیلی فکرم رو مشغول کرد....فکر کنم ارزشش رو داره شما ها هم فکر کنید...

 "چه چیزی می تونه شما رو به اوج خوشحالی و رضایت برسونه ؟!"

دوست دارم برای فکر کردن به این سوال و جواب دادن بهش تا اونجایی که می تونی قوه تخیلت رو گسترش بدی....آره.... امکان داره.....هر چیزی که تو ذهنت وارد بشه امکان پذیره....پس اراده کن تا خودت رو به اوج خوشحالی برسونی!!! (اگر تونستین لطفآ تا سه تا موردش رو اسم ببرین)

الآن چند وقتی که شب ها موقع خواب فقط همین رو دارم بگم ، امروز هم گذشت ، می خوابم که یه فردای دیگه هم بیاد و بگذره!! این جمله هم ، مثل هرروز و هر شبم تکراری شده...

منی که همیشه از یکنواختی و تکرار فراری بودم...خودم رو به هر دری می زدم که امروزم با دیروزم فرق بکنه و  کاری می کردم که مطمئن باشم فردام هم با امروزم یکی نیست....الآن کم آوردم!!در بست تسلیم یکنواختی زندگی شدم...سعی کردم...خیلی سعی کردم...ولی دیگه نتونستم...!

همچنان امروز مثل ِ دیروز و فردا مثل ِ....

نه ببخشید...

شاید فردام مثل امروزم نباشه!!

شاد و پیروز و امیدوار باشید

آنکس که بداند و بداند که بداند        اسب خرد از گنبد گردون بجهاند

                آنکس که نداند و بداند که نداند        لنگان خرک خویش به مقصد برساند

آنکس که بداند و نداند که بداند        بیدار کنیدش که بسی خفته نماند

آنکس که نداند و نداند که نداند       در جهل مرکب ابدالدهر بماند

بار را خالی کرد...یک تنی می شد ، خسته و کوفته شده بود.حاجی عصازنان جلو تر آمد و از پشت عینک ته استکانی اش نگاهی کرد، پسرک خندید ، حاجی عینکش را برداشت و نگاهی دیگر به پسرک کرد و پرسید:"چقدر با هم طی کرده بودیم؟".....پسرک من منی کرد و گفت:"دو هزار تومان"حاجی دستی به سر طاسش کشید و گفت:"قبوله ، ولی یک شرط داره!"پسرک دلخور پرسید:"چه شرطی؟"...حاجی گفت:"به شرطی که بگویی کدوم چشم من عملیه و کدوم راستکی؟!!"..

پسرک به چشم های حاجی خیره شد و زمزمه کنان گفت:"چشم راستتون!"حاجی خندید و گفت:"نه!چپیه!"و پول ها را به پسرک داد....پسرک با خودش اندیشید:چشم چپ حاجی چقدر مهربان تر بود!!!!!...

عطسه خیال - م.مهاجر