سلام...
هستم...یک جایی همین ورا....
زنده ام...!!! البته فکر کنم...ولی خوب نفس می کشم!
ماه سیزدهم هم زنده است....یعنی هنوز نمرده! نحسی سیزده هم عمرا نگرفتتش... چرا؟ خوب معلومه چون سیزده اصلا و ابدا نحس نیست!.....
ماه سیزدهم یک مدتی ِ در سکوت ِ....
نه به خاطر اینکه بخوام کلاس بذارم هی برام کامنت بذارین آقا بیا بنویسو نه به خاطر اینکه انقدر درگیر روزمرگی زندگی شده باشم که نتونم به ماه خودم فکر کنم و براش وقت بذارم.... و نه به خاطر اینکه از تایپ کردن و نوشتن حرف های کوتاه خودم در قالب جمله های شاید بلند(!) خسته شده باشم!!!

سکوت من عمدی نیست...
شاید خوابم ....خیلی عمیق تر و بی صداتر!
یا نه...قلّک حرف ها یادتون ِ...یک درگیری مثل همون! قلک هرروز پر تر و پر تر میشه...و تصمیم گیری برای شکستنش روز به روز سخت تر و سخت تر.... شایدم اصلا نباید شکسته بشه!

باور کنین چندین بار یکی دو ساعت پشت کامپیوتر نشسته ام که حرف هام مثل همیشه بریزن رو کی بورد و من آپشون کنم ولی....جز ماه سیزهم و یک سکوت چیزی باقی نموند!!!
همین....
امیدوارم بتونم روزای بعد زودتر از این ها واقعا آپ کنم....

مثل همیشه.... شاد و پیروز باشید