| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
خیلی بد ِ وقتی آدم یهو نفرتش نسبت به یه سری چیزا گُل می کنه. یهو حس های مزخرفی که کلی زحمت کشیده بود از خودش دور کنه، همه مثل ارواح ِتوی کارتون ها بیان بالا سرش دائما بگردن! نمی دونم این اوضاع تا کی قراره ادامه پیدا کنه... هرروز یه حس احمقانه ای بهم میگه کلی حرف نگفته تو دلم دارم که می خوام بریزم بیرون... یادش بخییییییییر... راسته که می گن آدما وقتی فشار روشون بیشتره و آرامششون کمتر، راحتتر حرف دل می زنن. *p.s : - حالا که چی! خوب اینا رو هم نمی نوشتی دیگه!!! |
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو ماه سیزدهم |
||
|
|
آرشیو موضوعی |
|
|
سخنان طلایی یک سوال ِ منتظر....!! شعر داستانک دست نوشته های من! |
||
|
|
|
|
